Λητώ Βαλλιάτζα

-Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, απόγευμα. πριν το τραγικό περιστατικό της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ποιο ήταν το κλίμα  στη Τζαβέλα και Μεσολογγίου?

Ήμουνα  στο σπίτι μου, ένα κανονικό απόγευμα, ήσυχο – με τη συνηθισμένη μάλλον φασαρία, τέλος πάντων, η οποία δεν ήταν υπερβολική – με ένα φίλο μου που φιλοξενούσα από τη Γερμανία. Ε, αυτά δεν υπήρχε τίποτα το ιδιαίτερο. Τίποτα το ιδιαίτερο. Ένα κανονικό απόγευμα.

-Και τι σπάει αυτή την ομαλή ροή αυτού του απογεύματος; Πως αντιλήφθηκες ότι κάτι συμβαίνει και βγήκες στο μπαλκόνι σου;

Άκουσα ένα δυνατό κρότο και δεν ξέρω για ποιό λόγο, σηκώθηκα κατευθείαν, πήρα την κάμερα που είχα πάνω στο τραπέζι μου και βγήκα στο μπαλκόνι. Αλλά δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό. Ήταν δυνατός ο κρότος, αλλά γενικά τέτοιοι ήχοι δεν είναι πολύ ασυνήθιστοι στα Εξάρχεια.

-Αυτός ο κρότος  που λες είναι, απ’ ότι προκύπτει, η κρότου λάμψης που έριξε ο Σαραλιώτης.

Αργότερα, έμαθα ότι ήτανε κρότου λάμψης. Δεν ήξερα εξαρχής τι είναι αυτό… Ήτανε πολύ δυνατός ο ήχος, βέβαια, αλλά δεν ήξερα τι είναι αυτό.

-Κι όταν βγήκες στο μπαλκόνι σου τι είδες;

Εκεί κοίταξα κάτω και δεν υπήρχε ούτε κόσμος πολύς, ούτε κάποια φασαρία γινόταν. Και απλά δεξιά μου, στη Ζωοδόχου Πηγής και Τζαβέλλα ήταν ένα περιπολικό σταματημένο. Κανείς σπάνια βλέπει περιπολικό ή τουλάχιστον δεν το έχω παρατηρήσει, αλλά… ναι, δεν βλέπει κανείς συχνά περιπολικό. Ήταν σταματημένο χωρίς να υπάρχει καμία κίνηση, τίποτα. Υπήρχε ησυχία, εκτός από ένα συναγερμό. Στην ουσία αυτό έδινε έτσι μια.. Αυτό ήταν στην ουσία η φασαρία, ο συναγερμός. Αλλά τίποτε άλλο.

-Για πόση ώρα στάθηκε στο σημείο το περιπολικό;

Το περιπολικό στάθηκε εκεί για.. δεν ξέρω πόση ώρα πριν ήτανε, δυο λεπτά και έφυγε, ανέβηκε προς τα πάνω, στην. Ναυαρίνου; Έφυγε κι εγώ παρέμεινα στο μπαλκόνι. Με την κάμερα στο χέρι, την οποία δεν την είχα ανοίξει ακόμα, δεν υπήρχε κάτι να τραβήξω τέλος πάντων. Επίσης δεν είχε κόσμο, είδα μόνο κάποια παιδιά.. δηλαδή κάτι πολύ συνηθισμένο. Πάντα υπήρχε κόσμος και καθόταν εκεί πέρα. Δεν ήτανε πολύς ο κόσμος, συνήθως ήτανε περισσότεροι.

-Αφού έφυγε το περιπολικό, εσύ παρέμεινες στο μπαλκόνι σου.

Μόνο λίγα λεπτά αργότερα, 2-3 λεπτά, δεν ξέρω, είδα έκπληκτοι τους δυο αστυνομικούς να έρχονται με τα πόδια. Και ξαφνιάστηκα. Λέω τι κάνουνε, πεζοί, οι δύο τους, έτσι με.. έντονο τέλος πάντων το βηματισμό τους. Ε, και τότε πάτησα το ΡΕΚ. Μόλις φτάσανε.. τους ακούω να προκαλούνε κάποιους, να βρίζουνε στην ουσία. Και, προκαλώντας, ήτανε ο ένας δίπλα στον άλλον, έβγαλαν τα όπλα και οι δυο και σημαδέψανε. Και βασικά όλα γίνανε πάρα πολύ γρήγορα. Ήτανε.. Αλλά η έκπληξη ήτανε.. ήτανε έκπληξη το ότι τους είδα να έρχονται με τα πόδια, δεύτερη έκπληξη ήτανε ο τρόπος που μιλήσανε και που προκαλέσανε κάποιους.. Εννοείται το ότι είδα τα όπλα, δεν το χα ξαναδεί αυτό, ειδικά έτσι, ήταν πολύ συντονισμένο.. και παρόλα αυτά φυσικά δεν περίμενα ότι θα πυροβολούσανε κιόλας. Αυτό.. και τρόμαξα, άκουσα το μπαμ δηλαδή και πήγα.. τραβήχτηκα πίσω.

-Όπως τους είδες να έρχονται, σου δόθηκε η εντύπωση ότι έρχονται για φασαρία, ότι κάτι θα γίνει;

Ναι.. Δεν περπατάγανε απλά στον δρόμο, είχανε σκοπό. Είχανε κάποιο.. ερχόντουσαν να κάνουνε κάτι τέλος πάντων. Το καταλαβαίνει κανείς νομίζω αυτό από το περπάτημα.

-Θυμάσαι πως προκάλεσαν τα παιδιά, τι είπανε;

Ε.. μιλήσανε άσχημα, αλλά δεν θα ήθελα να αναπαράγω τα λόγια τους αυτή τη στιγμή.

-Υπήρχε απάντηση από τα παιδιά;

Δεν άκουσα καθαρά. Δεν υπήρχε κάτι συγκεκριμένο τέλοσπάντων που να ακούσω, αλλά.. ναι.. δεν θυμάμαι, δεν μπορώ να πω κάτι συγκεκριμένο τέλοσπάντων, αλλά κάποια μικρή αντίδραση ας πούμε στο λόγο πιθανόν να υπήρξε. Αλλά δεν ήτανε κάτι δυνατό. Άλλωστε γίνανε, όλα γίνανε πολύ γρήγορα.. Δεν υπήρχε καν χρόνος για αντίδραση νομίζω, γιατί έτσι όπως προκαλέσανε, αμέσως βγάλανε και τα όπλα.  Δηλαδή μόνο σε ταινία έχω δει τέτοιο πράγμα.

-Αυτά που υποστήριξαν οι ίδιοι αργότερα, ότι τα παιδιά πετάξανε κάποιο μπουκάλι..

Εγώ δεν είδα κανέναν να πετάει κάτι, μπορεί να έγινε.. αλλά εγώ δεν το είδα αυτό το πράγμα. Δεν υπήρχε κανένα κλίμα τέτοιο, φασαρίες και.. Στην τηλεόραση άκουσα να λένε ότι γίνονται επεισόδια στα Εξάρχεια, αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα, δεν υπήρχε κανένα επεισόδιο, τίποτα. Τίποτα. Έχω δει επεισόδια, έχω βρεθεί μέσα σε επεισόδια και δεν υπήρχε τίποτα κοινό. Τίποτα δεν υπήρχε.

-Όταν είδες τους δύο ειδικούς φρουρούς να βγάζουν όπλα, δεν φοβήθηκες μήπως σε δουν, μήπως αν σε δουν στρέψουν τα όπλα τους σε σένα;

Όταν είδα ότι βγάλανε τα όπλα αυτόματα τραβήχτηκα λίγο πίσω -το σώμα μου- ώστε να μη φαίνομαι και την κάμερα.. Ούτως ή άλλως δεν κοίταζα.. Απλά την κράταγα να κοιτάζει προς τα εκεί, και εγώ τραβήχτηκα απλά προς τα μέσα για να μην με δουν. Τρόμαξα, εννοείται.. Αλλά παρόλα αυτά συνέχισα να τραβάω.. αυτό.

-Είδες τον πυροβολισμό. Συνειδητοποίησες ότι εκείνη την ώρα μπροστά σου έγινε μια δολοφονία;

Άκουσα τους πυροβολισμούς και παρόλα αυτά δεν σκέφτηκα ότι κάποιος χτυπήθηκε. Δηλαδή ήτανε πολύ για να σκεφτώ κάτι τέτοιο.

-Γίνεται το έγκλημα, πυροβολούν, το παιδί πέφτει κάτω, απ’ ότι βλέπουμε στο βίντεο, ο Σαραλιώτης μένει, κοιτάει τι έχει κάνει, και φεύγει.

Ναι. Αμέσως μετά τον πυροβολισμό γυρίσανε και περπατήσανε προς τα πάνω, πολύ χαλαρά και σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Ο ένας από τους δυο, μόνο ο ένας, είχε γυρίσει το κεφάλι του και κοίταζε πίσω. Παρόλα αυτά, ενώ φωνάζανε ότι χτυπήθηκε το παιδί, δεν άλλαξε τίποτα. Σηκωθήκανε και φύγανε πάρα πολύ απλά.

-Εσύ παρά τη σκηνή που είδες μπορούσες να το πιστέψεις;

Εγώ όταν άκουσα τον πυροβολισμό, τους πυροβολισμούς.. 2 ήτανε.. δεν σκέφτηκα καθόλου ότι κάποιος θα έχει χτυπηθεί. Δεν μπορούσα καν να το φανταστώ αυτό. Και, αν θυμάμαι καλά, μπήκα για λίγο μέσα στο σπίτι μου, και άκουσα τότε φωνές και ξαναβγαίνω έξω και ακούω ότι χτυπήσανε το παιδί και.. Σοκαρίστηκα και άρχισα να φωνάζω στον γείτονά μου, ας πούμε, χτυπήσανε το παιδί και.. πήρα τηλέφωνο αμέσως για να έρθει κάποιο ασθενοφόρο. Και κατέβηκα κάτω.

-Όταν πήγες στο δικαστήριο είδες τους δύο αστυνομικούς. Ποια ήταν τα συναισθήματα σου;

Όταν πήγα πρώτη φορά στο δικαστήριο στην Άμφισσα, στην ουσία ήταν και η πρώτη φορά που είδα τους δυο αστυνομικούς από κοντά. Κοντά, τέλος πάντων, είδα τα πρόσωπά τους. Και όταν είδα το Σαραλιώτη φοβήθηκα καταρχήν, ένιωσα ότι είναι πολύ επικίνδυνος, και αυτόματα σκέφτηκα ότι.. ότι από αυτόν ξεκίνησε, ότι αυτός έβαλε το.. έβαλε το λάδι στη φωτιά. Αυτή ήταν η εντύπωση που μου έδωσε. Τρόμαξα όταν τον είδα. Ίσως επειδή είχε το θράσος να κοιτάζει τον κόσμο που καθόταν στην αίθουσα του δικαστηρίου; δεν ξέρω. Το βλέμμα του.. Ναι, τον θεωρώ πολύ επικίνδυνο και κακώς θα βγει τόσο σύντομα έξω.

-Το βράδυ εκείνο ποιά ήταν η αίσθησή σου; Ο ένας πυροβόλησε, ο άλλος δεν πυροβόλησε.

Τραβήξανε κι οι δυο όπλο, σημαδέψανε, αλλά εγώ δεν μπορούσα να ξέρω ποιός πυροβόλησε. Ούτε αν πυροβόλησαν και οι δυο. Αυτό δεν θα μπορούσα να το ξέρω. Δεν είδα καν τη λάμψη, με ρωτήσανε αν είδα τη λάμψη, αλλά δεν δεν είδα.

-Είπες ότι άκουσες ότι κάποιος έχει χτυπηθεί, τι ακριβώς άκουσες, τα παιδιά δηλαδή πως το αντιμετώπισαν

Δεν άκουσα, δεν θυμάμαι πλέον καν συγκεκριμένες κουβέντες, μόνο ότι χτυπήθηκε το παιδί.. και υπήρξε ένταση και.. έτσι.. τότε ζωντάνεψε στην ουσία.. Ο, τι δεν υπήρχε πιο νωρίτερα υπήρξε μετά. Κόσμος μαζεύτηκε κι άρχισε να φωνάζει και.. Όχι επιθετικά προς τα κάποιον, απλά σοκαρίστηκε προφανώς.. Κατέβηκα κάτω και είδα το παιδί το οποίο το.. εκείνη την ώρα το τραβάγανε λίγο πιο πίσω, και τότε.. τότε αντίκρυσα ένα παιδί, δεν ήξερα τίποτα μέχρι εκείνη τη στιγμή γιατί δεν είχα δει ούτε ποιόν.. ποιός χτυπήθηκε ούτε τίποτα. Ε και αντίκρυσα ένα παιδάκι. Το οποίο ήτανε αναίσθητο.. έτσι ήταν.. πολύ τρομακτικό.

-Έχεις καταφέρει από τότε να διώξεις αυτή την εικόνα από το μυαλό σου;

Η εικόνα υπάρχει. Πάντα. Αλλά δεν την.. είναι κάπου πιο μέσα πλέον. Αλλά.. το ότι μου ρχεται στα μάτια μου μπροστά… ήταν πολύ άσχημο.

-Τηλεφωνείς στο ασθενοφόρο.. και μετά;

Κατέβηκα κάτω.. Δε θυμάμαι, υπάρχει μια.. κάτι που δε θυμάμαι ακριβώς, αν πρώτα χτύπησα, πριν κατέβω κάτω χτύπησα στο γείτονά μου και του δωσα την κάμερά μου.. Μάλλον όμως έγινε μετά.. Κατέβηκα πρώτα κάτω, είδα το παιδί και ο κόσμος είχε μαζευτεί, ήταν και κάποιος γιατρός εκεί πέρα.. Υπήρχαν άτομα που λιποθυμούσανε και ήταν όλοι πολύ ταραγμένοι και.. Ε και ξανανέβηκα πάνω για να φέρω νερό και τότε νομίζω ότι χτύπησα και στο γείτονά μου και.. να του δώσω την κάμερά μου.. Και του είπα, Φάνη, του λέω, έχω τραβήξει κάτι αλλά δεν ξέρω τι είναι. Αυτό. Και το άφησα, πήγα πήρα νερό, κατέβηκα ξανά κάτω, το ασθενοφόρο ήρθε πολύ γρήγορα.. και αυτό δεν συμβαίνει συχνά.. Αλλά όταν τηλεφώνησα είπα ότι.. ότι χτυπήσανε.. πυροβολήσανε ένα παιδί. Και επίσης η επόμενη σκέψη μου ήτανε “ωραία και τώρα ποιόν να πάρω άλλον, την αστυνομία;”.. Δηλαδή κανονικά σε τέτοιες περιπτώσεις  καλείς την αστυνομία. Αλλά.. Και λέω ποιόν να πάρω, την αστυνομία; και δεν πήρα, εννοείται. Και μετά γέμισαν όλοι οι δρόμοι με κόσμο. Όλοι βγήκανε στους δρόμους. Το φοβερό ήτανε ότι ήρθανε ΜΑΤ στη Τζαβέλα, Τζαβέλα και Ζωοδόχου Πηγής. Ήρθανε ΜΑΤ, με τα όπλα, έτσι όπως ήτανε, μετά από αυτό.. Και όλοι οι κάτοικοι, όσοι ήτανε έξω αρχίσανε να τους φωνάζουνε να φύγουνε.. Δηλαδή ήταν απαράδεκτο αυτό το πράγμα, έτσι πυροβολεί (?), έρχονται κάποιοι, η ίδια η αστυνομία σκοτώνει, πυροβολεί ένα παιδί, και μετά έρχονται.. έρχεται κι άλλη αστυνομία; Ήταν πολύ προκλητικό. Και για.. όχι για να βοηθήσουνε, έτσι; γιατί άμα ερχόντουσαν να βοηθήσουνε, να μεταφέρουν το παιδί, δεν ξέρω τι.. Όχι, ήταν εκεί στην.. στην γωνία. Το παιδί το χανε πάρει τότε. Αλλά παρόλα αυτά ήτανε θράσος.

-Είσαι η κοπέλα που τράβηξε το βίντεο ντοκουμέντο, ένα βίντεο που δεν άφησε κανένα περιθώριο συγκάλυψης. Όταν πάτησες το REC, σε αυτά τα δευτερόλεπτα που πέρασαν, συνειδητοποίησες τι έχεις τραβήξει;

Όχι.

-Μετά από όλο αυτό το σοκ πότε αντιλαμβάνεσαι ότι έχεις στα χέρια σου ένα πειστήριο που δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει;

Αρχικά δεν ήξερα τι έχει καταγράψει η κάμερα. Ήτανε σκοτεινά και η οθόνη της κάμερας ήτανε πολύ μικρή για να μπορώ να βλέπω τι τραβάει, οπότε δεν κοίταζα κιόλας από την κάμερα. Το είδα με τα μάτια μου. Την κάμερα την κράταγα απλά δίπλα μου, και..΄ο,τι έβλεπε κι αυτή με το δικό της μάτι. Ακόμα και όταν είδα το βίντεο, μετά.. Ε, άκουσα τους πυροβολισμούς βέβαια, είδα.. είδα αυτά που φαίνονται, ας πούμε το ότι φεύγουνε κλπ, αλλά και πάλι δε σκέφτηκα ότι είναι κάτι σημαντικό, εφόσον δεν φαίνεται καθαρά η.. η πράξη. Αυτό.. Αλλά, όταν ο.. όταν ήρθανε κάποιοι άνθρωποι κάτω στη Τζαβέλα για να κοιτάξουν το χώρο κατέβηκα κάτω για να τους πω ότι.. ότι αυτά που λέγονται στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση δεν αληθεύουνε και ότι δεν υπήρχανε επεισόδια και.. ο κύριος .. Ο κύριος αυτός τέλος πάντων με τρόμαξε, γιατί με έπιασε από τον.. με έπιασε από τους ώμου, με αγκάλιασε στην ουσία, και φυσικά όταν έχει συμβεί κάτι τέτοιο και ο άλλος, ένας άγνωστος σε πιάνει έτσι και σου λέει “ναι, και ποιά είσαι εσύ;” ε.. τρομάζεις.

-Ποιός ήταν αυτός;

Τον ρώτησα.. Έκανα δυο βήματα πίσω γιατί τρόμαξα και του λέω εσείς ποιός είστε. Και μου λέει “Γκουζέλης, αρχηγός της ασφάλειας”.. δεν θυμάμαι πως ακριβώς μου το πε.. Γκουζέλης, το..

-Άρα εσύ, Λητώ, κατεβαίνεις κάτω και βρίσκεις αυτόν που είναι αστυνομικός και του λες..;

Προηγήθηκε ότι βγήκαμε στους δρόμους, όλοι, πάρα πολύς κόσμος, μικροί μεγάλοι, δεν είχε σημασία τι ήτανε.. Δεν το χω ξαναδεί αυτό ποτέ.. να είναι όλοι όντως ενωμένοι, χωρίς τιμές, χωρίς τίποτα τέτοιο.. ?? πολύ αυτό.. Κάποια στιγμή γύρισα στο σπίτι μου και είχανε έρθει και κάποιοι φίλοι μου εκεί, όπως ο γείτονάς μου και είδα αυτούς τους.. είδα αυτούς τους ανθρώπους κάτω, υπέθεσα ότι είναι της αστυνομίας, κοιτάζανε το κτήριο, το παλιό κτήριο που είναι απέναντι από το σπίτι μου.. Και επειδή είχα ακούσει πράγματα που λεγόντουσαν στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση που δεν αληθεύανε, θεώρησα σωστό να κατέβω κάτω και να τους πω ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι.. Ο κύριος αυτός ενώ στην όψη δεν έδειχνε τρομακτικός, η συμπεριφορά του με τρόμαξε.. Τελικά του είπα τι έγινε, τον οδήγησα στο σημείο που στεκόντουσαν οι 2 αστυνομικοί όταν πυροβολήσανε και εκεί.. ακριβώς εκεί, στα πόδια μου, ήτανε οι 2 κάλυκες. Μετά με ρώτησε άμα θέλω να καταθέσω, άμα θέλω να πάω στην αστυνομία να καταθέσω.. Του είπα ναι. Με ρώτησε αν έχω μεταφορικό μέσο, αν θα πάω μόνη μου ή αν.. να πάω μαζί τους, και λέω θα έρθω μαζί σας γιατί δεν.. δεν έχω μεταφορικό μέσο τέλος πάντων.. Αλλά λέω.. και τον ρώτησα.. λέω “δεν πιστεύω να μας ανατινάξουνε, να ανατινάξουν το περιπολικό”.. Και μου πε μην φοβάσαι. Και ανεβήκαμε μαζί την Ναυαρίνου, κι όταν φτάσαμε στην Χαριλάου Τρικούπη, που ήτανε γεμάτο ΜΑΤ, πάρα πολλά ΜΑΤ και ήδη υπήρχανε.. υπήρχαν.. υπήρχε ένταση και κόντρα με την άλλη πλευρά που ήτανε στην Τζαβέλα, χάθηκε ο κ. Γκουζέλης, εξαφανίστηκε. Κι εγώ έμεινα μόνη μου, μες στα όπλα, σε κατάσταση έντασης και τρόμαξα και.. άρχισα να ρωτάω “ο κ. Γκουζέλης, που είναι ο κ. Γκουζέλης” και δεν ήξερε κανένας ποιός είναι ο κ. Γκουζέλης. Και τελικά έφυγα, κάνοντας ένα πολύ μεγάλο κύκλο για να καταφέρω να φτάσω και πάλι στη δικιά μου την πλευρά.. Εν τω μεταξύ, προηγουμένως είχε πάρει ήδη τα στοιχεία μου.. Όνομα, τηλέφωνο.. και ήμουνα στο σπίτι και σκέφτηκα, εντάξει, χαθήκαμε, δεν με παράτησε, χαθήκαμε, λογικά σε λίγο θα χτυπήσει το τηλέφωνο για να με καλέσουν να πάω να καταθέσω. Δεν έγινε ποτέ αυτό. Ποτέ.

-Και πως κατέθεσες;

Δεν θυμάμαι μετά από πόσες μέρες.. Περίμενα να με πάρουνε τηλέφωνο να πάω να καταθέσω, αλλά ούτε την επόμενη μέρα χτύπησε το τηλέφωνο, ούτε τη μεθεπόμενη, τίποτα. Οπότε, μίλαγα με ένα φίλο μου, ο οποίος είναι.. είχε το τηλέφωνο.. αν θυμάμαι καλά, της Κούρτοβικ, και μου λέει άμα θέλεις.. Α, μου είπε άμα θέλεις μπορώ να βρω το τηλέφωνο της Κούρτοβικ να κανονίσει ένα ραντεβού με τον ανακριτή. Και λέω εντάξει. Βρές το. Όντως μου έδωσε το τηλέφωνο της, της τηλεφώνησα, της είπα είμαι η τάδε και θέλω να.. να πάω στον ανακριτή για να καταθέσω γιατί δεν με έχει καλέσει κανένας. Νομίζω την ίδια μέρα κιόλας το κανόνισε.. Δεν είχα καμία άλλη επικοινωνία μαζί της πέρα από αυτό.. Και όντως πήγα κάποια Παρασκευή και κατέθεσα.

-Η δίκη ήταν μια επώδυνη διαδικασία.

Ήταν εξαντλητικό. Το ότι η δίκη έγινε στην Άμφισσα το θεωρώ απαράδεκτο. Ταλαιπωρήθηκαν όλοι, δεν ήταν τίμιο γιατί είμαι σίγουρη ότι πολύς κόσμος θα θελε να.. να βρίσκεται εκεί και να παρακολουθήσει τη δίκη.. Κι εγώ φυσικά θα θελα να έχω παρακολουθήσει όλη τη δίκη.. από περιέργεια βασικά, να δω πως γίνονται τελικά αυτά τα πράγματα. Ήτανε πάρα πολύ.. Ήτανε εξαντλητικό, δεν είχα τη δυνατότητα να πηγαίνω αυθημερόν, ήτανε πολύ νωρίς, αυτοκίνητο δεν είχα, ΚΤΕΛ δεν πήγαινε, δεν έφτανε τη σωστή ώρα.. Οπότε έπρεπε να πηγαίνω εκεί να μένω, το οποίο ούτε αυτό γινότανε στην ουσία. Την πρώτη φορά που πήγα στην Άμφισσα ο κύριος.. ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου αρνήθηκε να μου δώσει δωμάτιο.  Μου είπαν ότι δεν έχουνε δωμάτιο, δεν ήταν αλήθεια.. Συμπτωματικά μια φίλη μου γνώριζε μια κοπέλα που δουλεύει εκεί.. και δεν ήταν αλήθεια αυτό, απλά δεν θέλανε να δώσουνε δωμάτιο σε κάποιον που έχει να κάνει με τη δίκη. Φυσικά δεν ξέρω ποιοί μένανε εκεί, εκτός από την οικογένεια ίσως. Το οποίο εμένα με ταλαιπώρησε πάρα πολύ. Έπρεπε να πληρώνω ξενοδοχεία, να πηγαίνω, να έρχομαι, να.. Τέλος πάντων.. Τώρα που πήγα βέβαια τελευταία φορά για την απόφαση, έτυχε και είδα τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου στο δρόμο, απέξω.. έναν κύριο τέλος πάντων και λέω είστε ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου, μου λέει ναι, λεω με ταλαιπωρήσατε πάρα πολύ να ξέρετε, δεν μου δώσατε δωμάτιο να μείνω κι έπρεπε να μαι εδώ, αυτό. Και έφυγα, δεν συζήτησα παραπάνω μαζί του.

-Σου απάντησε;

Πήγε κάτι να πει, αλλά έφυγα βασικά. Στεναχωρήθηκα. Ναι, δεν ήτανε απλό. Βέβαια προσφέρθηκαν άνθρωποι να.. με φέρανε, άλλες φορές με πήγανε.. Τέλος πάντων..

-Κατά τη διάρκεια της δίκης ένιωσες κάπου, από όσα άκουγες, ότι δικάζεσαι κι εσύ; δηλαδή, παρακολουθώντας τον Τύπο της εποχής έχω ακούσει ότι είσαι στον αναρχικό χώρο, ότι έχεις μπλεχτεί σε επεισόδια και άλλα πολλά.

Όχι, εγώ σίγουρα, σίγουρα δεν ανήκω στον αναρχικό χώρο. Δεν πιστεύω στην αναρχία, είμαστε ανίκανοι να ζήσουμε σε αναρχία. Δηλαδή.. είμαστε ανίκανοι. Εδώ δεν μπορούμε να.. μεταξύ μας να τα βρούμε, οι φίλοι. Θα τα βρούμε με έναν ολόκληρο κόσμο; θα φαγωθούμε σαν τα σκυλιά. Ούτε τα σκυλιά δεν τρώγονται έτσι.

-Γενικά ένιωσες ότι η άλλη μεριά, τόσο από την υπεράσπιση των κατηγορουμένων, την αστυνομία, όσο και από τον Τύπο, προσπάθησε να σε δικάσει επειδή μίλησες;

Πριν πάω, μάλλον.. Πριν έρθει καν η ώρα της δίκης, που δεν ήξερα ακόμα πότε θα γίνει, μου λέγανε.. συζητάγαμε με ανθρώπους τέλος πάντων και μου λέγανε “να ξέρεις ότι στη δίκη θα σου κάνουν πολλές ερωτήσεις και θα προσπαθήσουν να σε δείξουνε αναξιόπιστη και να χρησιμοποιήσουν πιθανώς πράγματα τέλος πάντων τα οποία θα.. θα κανουνε.. θα σε δείξουν μη.. θα σε δείξουν αναξιόπιστη.” Αυτό. Εγώ βέβαια δεν έχω τίποτα.. δεν έχω τίποτα.. δεν μπορεί κανείς τίποτα να πει για μένα. Ούτως η άλλως. Δηλαδή αυτό το ήξερα. Βέβαια κάποιος, πολλά πράγματα  μπορεί κάποιος να πει κι ας μην είναι αληθεια. Αλλά δεν το φοβόμουν αυτό. Γιατί πιστεύω ότι η αλήθεια..εμ, φαίνεται πιο.. είναι πιο λαμπερή από το ψέμα. Οπότε ο,τι και να λέγανε δεν θα με επηρέαζε τέλος πάντων. Δηλαδή δεν φοβόμουνα τέτοιο πράγμα. Λίγο η εμφάνιση, ε.. λίγο η εμφάνιση, εκεί θα πατάγανε ας πούμε για τους ανθρώπους οι οποίοι είναι.. πως να το πω…

Όταν με κάλεσαν να καταθέσω επιτέλους, το πρώτο πράγμα.. κι ανέβηκα πάνω να μιλήσω, το πρώτο πράγμα που είπε ο Κούγιας, χωρίς καν, χωρίς τίποτα, χωρίς να έχω μιλήσει, χωρίς τίποτα, είπε ότι είμαι κατασκευασμένη, με ρώτησε, αν θυμάμαι καλά, πήγε να με ρωτήσει αλλά τον κόψανε, ποιά είναι η θέση μου στο.. στο να κάνεις καταστροφές και λοιπά, τέτοια πράγματα.. Αλλά δεν χρειάστηκε να απαντήσω, αν και δεν είχα κανένα πρόβλημα στο να απαντήσω ο,τι και να με ρωτούσε.. Αλλά δεν τον αφήσανε, τον κόψανε. Πήγε να.. Πήγε να.. να φτιάξει μια εικόνα καταρχήν για μένα αλλά δεν τον.. δεν το επιτρέψανε τελικά.

-Δεν φοβήθηκες να μπλέξεις σ αυτήν την ιστορία;

Είμαι πολύ αφελής. Και δεν φοβήθηκα να το κάνω αυτό, καθόλου. Δεν φοβήθηκα λόγω αφέλειας. Αλλά ακόμη κι αν φοβόμουνα ακόμη θα το κανα, γιατί.. δεν θα γινόταν αλλιώς. Πως μπορεί κανείς να δει κάτι τέτοιο, να ζήσει κάτι τέτοιο και να μην το.. να μην κάνει κάτι γι αυτό; δεν θα μπορούσα ποτέ να κάτσω απλά σπίτι μου.

-Τώρα θες να φύγεις από αυτό το σπίτι;

Ναι, γενικά ναι. Βέβαια είμαι πολύ συνδεδεμένη με το σπίτι μου και με την περιοχή μου, το χωριό μου δηλαδή που λέγεται Εξάρχεια, είναι χωριό. Αλλά έχω κουραστεί πάρα πολύ, δεν είμαι ποτέ ήρεμη.. Άρα ναι,  θέλω να φύγω. Αν όχι αμέσως, θα φύγω σίγουρα όμως σε.. Μόλις βρω κάτι που θα μπορεί να είναι.. να με.. κάτι τέλος πάντων το οποίο θα μπορεί να με γοητεύσει.

-Το βίντεο πότε ανέβηκε στο youtube;

Όταν είδα το βίντεο τελικά, δεν θεώρησα ότι ήταν κάτι ιδιαίτερα σημαντικό, πέρα από το ότι, εντάξει, ακούγονται οι πυροβολισμοί, και φαίνονται οι αστυνομικοί οι οποίοι φεύγουνε σαν να μην έχει συμβεί τίποτα.. Αλλά μαζί με τον φίλο μου που το βλέπαμε, συζητήσαμε.. συζητήσαμε και μου πε.. είπαμε να το ανεβάσουμε στο Ιντερνετ, στο Indymedia.Θα το έκανε αυτός, εγώ δεν.. δεν ξέρω καθόλου από τέτοια πράγματα. Και θέλαμε να το κάνουμε άμεσα. Αλλά επειδή το βιντεάκι αυτό που βγήκε online.. Μάλλον όχι, αλλιώς. Το βίντεο, στο τελείωμά του δείχνει το σπίτι μου μέσα κι επίσης φωνάζω το.. αναφέρω το όνομα του γείτονά μου και.. δεν θέλαμε αυτό να βγει online.. και καθυστερήσαμε τελικά.. Και γι αυτό δεν το ανεβάσαμε άμεσα, αλλά ανέβηκε την επόμενη μέρα το πρωί, γιατί δεν.. για να κόψουμε το τελευταίο κομμάτι. Κι αυτό που έχει.. που είπε ο κ. Κούγιας, ότι το βίντεο είναι επεξεργασμένο, εννοούσε προφανώς αυτό το πράγμα, το κόψιμο του τελευταίου λεπτού ας πούμε που απλά έδειχνε το χώρο, το σπίτι μου και δεν υπήρχε κανένας λόγος.

-Ένα βρώμικο μυαλό θα μπορούσε να σκεφτεί να πουλήσει αυτό το βίντεο.

Πολλοί με ρώτησαν άμα.. πόσα λεφτά πήρα για βίντεο. Εγώ μέχρι την πρώτη φορά που άκουσα αυτή την ερώτηση δεν μου είχε περάσει καν απ’το μυαλό. Και μάλιστα όταν άκουσα κάποιον.. από κάποιον αυτή την ερώτηση του έκλεισα το τηλέφωνο. Το θεώρησα απαράδεκτο. Θύμωσα κιόλας. Δεν θα σκεφτόμουνα ποτέ για κάτι τέτοιο να πάρω χρήματα..

Εννοώ θέλω να πω ότι δεν θα με ενδιέφεραν.. δεν με ενδιαφέρουν γενικότερα και πολύ τα χρήματα, γι αυτό δεν έχω και πολλά, και σίγουρα δεν θα θελα να βγάλω χρήματα από κάτι τέτοιο.   Θα ντρεπόμουνα.

-Όταν είδες το βίντεο σου παραποιημένο από το Mega, τι πέρασε από το μυαλό σου, ποιά ήταν η αντίδρασή σου;

Κάποιος είχε έρθει και μου είπε ότι.. ότι σε κάποιο κανάλι, δε θυμάμαι ποιό, βγάλανε το.. προβάλανε το βιντεάκι, αλλά είχανε βάλει ηχητικά εφέ από πίσω, με σπασίματα, φασαρίες και τέτοια. Το οποίο.. αυτόματα ακυρώνει το βίντεο. Δεν ξέρω τι να πω γι αυτό, έμαθα ότι.. Κάποιος μου πε ότι απολύθηκε αυτός που το έκανε, αλλά δεν ασχολήθηκα καθόλου παραπέρα. Απλά δεν το καταλαβαίνω, τι ενημέρωση είναι αυτή.

-Εσύ συμμετείχες σε πορείες, το Δεκέμβρη;

Μετά από πολλά χρόνια ξαναπήγα σε πορεία, την επόμενη μέρα, και ήταν κάτι που δεν το χα ξαναζήσει ποτέ έτσι.. Είχε πάρα πολύ κόσμο, πάρα πολύ κόσμο.. οργισμένο, άνθρωποι όλων των ηλικιών.. Δεν ξέρω αν υπήρχαν σημαίες, αλλά δεν τις ένιωθες, και για μένα αυτό ήταν το πιο σημαντικό.. Ήτανε ακόμη και άνθρωποι με τα παιδιά τους, μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο.. ήτανε.. μαύρο. Ο ουρανός δε φαινότανε. Καθόλου. Και όλοι ήταν ένα. Όλοι ήτανε ένα πράγμα. Πιστεύω ότι αυτό δεν ήτανε καθαρά λόγω της..της δολοφονίας του Αλέξανδρου, αλλά ήτανε, απλά αυτό ήτανε η αφορμή για το ξέσπασμα, γιατί τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα και.. Ήταν το κερασάκι στην τούρτα για να βγει ο κόσμος έξω και να αντιδράσει και να.. βγάλει τέλος πάντων όλη του την αγανάκτηση και.. ο,τι έχει μέσα του τέλος πάντων.. Και.. Κι ήταν πολύ αισιόδοξο, τρομαχτικό, ο φίλος μου αυτός ο Γερμανός, ο οποίος ήτανε  μαζί τρόμαξε πάρα πολύ, δεν έχει ξαναδεί ποτέ τέτοιο πράγμα.. Ήταν όντως τρομακτικό, αλλά ταυτόχρονα πολύ αισιόδοξο, γιατί ήταν όλοι μαζί, κάτι που συνήθως δεν είναι έτσι, γιατί μας χωρίζουν πάντα οι σημαίες, τα χρώματα..

-Σήμερα παρόλα αυτά που γίνονται γύρω μας, σε πολιτικο-οικονομικό επίπεδο, συνεχίζεις να αισθάνεσαι την ίδια αισιοδοξία; βλέπεις ότι υπάρχει μια γενιά που βράζει, που αν χρειαστεί, αν την ξαναφτάσουν στα όρια της θα ξαναβγει να διεκδικήσει τα δικαιώματά της.

Ενώ λοιπόν τα πράγματα δείχνανε με τη μορφή αυτή που είχε η πορεία και.. έτσι όπως ένιωσα εγώ τουλάχιστον, μέσα σε αυτό.. Παρόλο λοιπόν που ένιωσα.. που υπηρχε αυτή η αισιοδοξία, είναι ένα χρόνο μετά, στην επέτειο, ας πούμε, συνειδητοποίησα ότι δεν  υπάρχει τίποτα. Και.. δεν ξέρω πως να το πω.. Έγινε κάτι και ο κόσμος πραγματικά αντέδρασε, χρειαζόταν να αντιδράσει μάλλον για να αδειάσει λίγο, αλλά τελικά αυτό το άδειασμα του έδωσε χώρο για να.. για να συνεχίσει να.. να ζει τα ίδια, και χειρότερα ακόμα. Και να τα ανέχεται. Και τα ανέχεται γιατί απ’ ο,τι φάινεται.. ξεφούσκωσε τέλος πάντων αυτή η δύναμη που υπήρχε τότε και.. Η δύναμη ήτανε στο σύνολο.. Και δεν υπάρχει πια αυτό. Και δεν υπάρχει.. θα μιλήσω για τη συνήθεια τελικά, αυτό. Ότι συνηθίσαμε να ζούμε μέσα σε.. στην αστυνομία, και τα όπλα και δεν μας κάνει τόση αίσθηση πια το όπλο ώστε να αντιδράσουμε σε αυτό, απλά ζούμε με αυτό και πίνουμε καφέ δίπλα στο.. δίπλα στους.. στην αστυνομία που μας σημαδεύουν με τα όπλα τους και.. και αυτό είναι πολύ κακό. Το σκέφτομαι σχεδόν κάθε μέρα αυτό. Γιατί φέτος έχω γυρίσει, γύρισα από το Βερολίνο με άγχος που θα ερχόμουνα πάλι στα Εξάρχεια.. Και σκεφτόμουν ότι πάλι θα είμαι μέσα.. ανάμεσα στα όπλα και όλα αυτά.. Και φέτος η αληθεια είναι ότι δεν ήτανε, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν ήταν τόσο έντονη η παρουσία τους, αλλά τις τελευταίες μέρες τώρα πάλι άρχισαν να είναι.. να γυροφέρνουνε τα ΜΑΤ.. Κι ο κόσμος είναι πολύ άνετος.. είναι πολύ άνετος ανάμεσά τους. Και.. Δεν πιστεύω βέβαια ότι πρέπει να.. ότι βοηθάει το να.. απαραίτητα.. να στρέφεσαι εναντίον τους.. Γιατί στην τελική δεν είναι αυτοί.. οι ίδιοι το θέμα. Οι ίδιοι είναι ως άτομα, ίσως, θέμα, λόγω έλλειψης παιδείας, δεν ξέρω τι να πω. Ε κι αυτό το λέω.. το κρίνω καθαρά από τον τρόπο που μιλάνε, που σε κοιτάει, που σου συμπεριφέρονται, κι όχι επειδή.. λόγω ιδιότητας.

-Σήμερα Λητώ που έχει τελειώσει όλη αυτή η ιστορία πως αισθάνεσαι πια; Τι σου έχει μείνει;

Εγώ έχω αποκτήσει μια νέα ταυτότητα και στα Εξάρχεια έχουν απομείνει πολλά σκουπίδια. Μετά από όλα αυτά. Πολλά σκουπίδια. Υπάρχει βία, πολλή.. ε.. σκούρα τα πράγματα..

-Αισθάνεσαι φόβο; Απαισιοδοξία;

Δεν αισθάνομαι φόβο, αλλά σίγουρα είμαι απαισιόδοξη. Σχεδόν 100%. δεν υπάρχει τίποτα όμορφο και.. και όταν δεν υπάρχει τίποτα όμορφο γύρω γύρω και δεν υπάρχει κάποιος για να.. λίγο να με.. πως να το πω.. Ακόμα κι εγώ, που έχω την ιδιότητα, νομίζω, κάτι άσχημο να το μεταμορφώνω σε όμορφο, τα.. δεν μπορώ να μιλήσω…

Σχετικές εκπομπές

1. Ιάσονας Αδριανός
2. Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος: Χρονικό μιας προαναγγελθείσας δολοφονίας